وقتی مسدود کردن سایت های اینترنتی در زمان آقای خاتمی ، تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی به ریاست ایشان و خرید تجهیزات توسط وزارتخانه مربوطه آغاز گشت. ابتدا کمی شرم و حیا داشتند که بگویند می خواهیم سایتهای غیر اخلاقی را ببندیم و لی در عمل سایت های سیاسی بسته میشد. هرچه باشد خاتمی قول آزادی ارتباطات هم داده بود.
در مورد قانون امنیت روانی که در آن مجازات اعدام برای وبلاگ نویسان غیر اخلاقی در نظر گرفته شده است، مقدمه ای است برای آنچه که بر سر یعقوب مهرنهاد آمد. اعدام یعقوب مهرنهاد از یک زاویه سنجش عکس العمل و مقاومت جامعه در راه اجرای این قانون می باشد. امروز با اتصال به گروههای مسلح این کار را کردند، فردا در مورد کسانی که در زاویه مخالف با اسلام بنویسند چنینن خواهند کرد(بهر حال در نظر آقایان اسلام محور اخلاق و سلامت روانی جامعه است) و پس فردا در مورد وبلاگ نویسانی خواهد بود که از خیزشهای مردمی در گوشه و کنار اطلاع رسانی کنند.
این نگاهی دیگر از زاویه ای دیگر به اعدام مهرنهاد است.
در گذشته برای اینکه بفهمم پشت پرده آقایان چه می گذرد به سخنان بسیجیان و حزب اللهی هایی که به محافل بحث و گفتگوی آنان رفت و آمد داشتند گوش فرا می دادم. وقتی موضوعی در گفتار آنان به طور مشترک تکرار می شد به این نتیجه می رسیدم که این گفتار از خودشان نیست بلکه پروپاگاندایی است برای شبکه آنان. به این طریق می شد اندکی حدس زد که به چه می اندیشند. به این گفتار یکی از آنان در سایت دنباله توجه فرمایید:
در ضمن خودت خوب میدونی که نمایندگان مردم در مجلس شواری اسلامی قانون مجازات امثال تو را تصویب کردند.
اگر این را بگذاریم کنار حرکات بعضی دیگر مانند آهستان، می توان گفت که دیدگاه بالا چندان دور از ذهن نیست.
اگر امروز که می توانیم فریاد کنیم ، برای اعتراض فریاد سر ندهیم ، شاید فردا ناله هم نتوانیم بکنیم. زمان را دریابیم.
درود!
فعلن لینک شد در بالاترین. خودم هم مطلبی در اینباره خواهم نوشت.