سوفیه شول – روزهای آخر(جنبش مقاومت غیرخشونت آمیز دانشجویان آلمان)

Sophie Scholl – The Final Days (German: Sophie Scholl – Die letzten Tage)

در 23 فوریه سال 1943 , قهرمانان امروز آلمان کسانی نامشان در کنار باخ, گوته و انیشتین می آید به نامهای سوفیه شول -21 ساله (Sophie Scholl ) و برادرش هانس(Hans Scholl)و یک دانشجو متاهل با سه بچه  (Christoph Probst) محکوم به اعدام با بریدن سر شدند در همان روز و در حالی که هانس فریاد «زنده باد آزادی» سر داده بود  حکم در مورد همه آنها با گیوتین اجرا شد.

اینان رهبران یک گروه مقاومت غیرخشونت آمیز دانشجویی به نام «رز سفید» (Weisse Rose) در آلمانه جنگ جهانی دوم بودند که بر علیه نازیسم فعالیت می کردند. اینان دانشجویان دانشگاه مونیخ بودند که همراه با استاد خود شروع به مقاومت از راه پخش اعلامیه کرده بودند. در مجموع انان 6 اعلامیه چاپ کردند.

آنچنان که در فیلم نشان داده می شود (تیزر فیلم را اینجا می توانید ببینید ووب سایت فیلم اینجا می باشد)طریقه پخش اعلامیه آنان با پست بوده است. یعنی اعلامیه را در قالب نامه به در خانه مردم می فرستادند. (دفتر مجله ایران فردا در زمان انتخابات 1376 از همین روش استفاده می کرد). آنان برای اعلامیه ششم بیشتر از آنچه که با پست می توانستند توزیع کنند چاپ می کنند. هانس پیشنهاد می کند که در دانشگاه توزیع کند. ویلی مخالفت می کند ولی با اصرار هانس و پشتیبانی خواهرش ، قرار می شود هانس با مسولیت خود این کار را بکند. (در واقع با این کار خودسرانه کل شبکه را نابود می کند.) فردا آنان وارد دانشگاه مونیخ می شوند و از میدانی عبور می کنند  که امروز به نام آنان است (تالار شول ها – Geschwister-Scholl-Platz, “Scholl Siblings Square”). در همان روز در دانشگاه آنان شناسایی شده و توسط گشتاپو دستگیر می شوند. بعد از 4/5 روز باز جویی آنان را به « دادگاه مردم » می برند در حالی که نظامیانی شبیه به بسیج کنونی صندلی ها را پر کرده بودند. در حالی که صلابت و ایستادگی آنان بازجو و دادگاه را به لرزه درآورده بود آنان به اعدام محکوم شدند.

بعد ها یک نسخه از یکی از اعلامیه آنان از طریق اسکاندیناوی به لندن می رسد و انگلیسیها در هنگام حمله به آلمان با هواپیما آن را پخش می کنند. عکس زیر بنای یاد بود گروه رز سفید را در مونیخ نشان میدهد. گرچه مردم آلمان در آمدن هیتلر سهم داشتند و بعدها هم از او پستیبانی کردند ولی امروز ملت آلمان به این گروه دانشجویی مفتخرند.

این فیلم را من حدود دوسال پیش دیدم. صحنه هایی بسیاری از فیلم برایم دردآور و تا نوعی خاطره انگیز بود. به گونه ای که اشک گونه هایم را خیس کرده بود. صحنه هایی که سوفی با خود در زندان در جدال است, و از این جدال پیروز مندانه و راستین در می آید و به بازجوی خود می گوید مفتخر است به آنچه که کرده. مفتخر است به آزادی …

ایادم می آید بعد از چند روز با دوستان آلمانیم در باره این فیلم صحبت کردم. (اینجا وقتی در مورد هیتلر حرف می زنید باید مراقب باشید. گفتم به آنان که با آزادی خواهان ایران در زندانها چه می کنند. چگونه شکنجه و تحقیرشان می کنند چگونه با انفرادی صدمات روحی روانی به آنان وارد می کنند و چگونه در سال 67, هزارها اعدام کردند. چگونه انسان آرزو می کند که هر چه زودتر اعدام شود. سوفیه زندان انفرادی نرفت (در زندان با یک خانم چپ هم سلول بود) سوفیه شکنجه نشد و… عکس العمل آنان برایم جالب بود.

بعدن شاید بیشتر در مورد این گروه بنویسم. برای دانلود فیلم می توانید از بیت تورنت در ایینجا استفاده کنید.

صفحه اول